4 Aralık 2015 Cuma

Annelik huznu


Annelik huznu diye bir kavram var ama benim bahsettigim huzun o bebegin ilk dogumuyla baslayan ve 1 2 hafta sonra gecen durum degil, benim annelik huznu olarak bahsedecegim mevzu anneligin her aninda her gun karsi karsiya geldigimiz aslinda huzun de degil mutlulukla burukluk arasi bir duygu. Belki de bu duygunun bir adi var ama ben bilmiyorum.
Dun Sabah ise giderken her zaman ki gibi evden, gec kalmadan cikip, incisi anneaneye birakmanin telasi icerisindeyken tabi bir de inci zeynep'in ozenle secip ayirdigi lögo ve bilimum oyuncaklari da unutmadan telasli bir sekilde cikmaya calisirken bir de baktim benim minik insanim kapinin onunde cizmelerini giymis disari cikmis bile. Once acayip gururlandim, mutlu oldum cok hosuma gitti. Daha sonra kapiyi kitledim, asansore bindik, dis kapiya yoneldik ki birde baktim cizmelerini ters giymis. Iste o an o annelik huznu denen duygu geldi ve icime coktu. Nasil bir sey biliyor musun sevgili okuyucu bogazin dugum dugum oluyor, yutkunamiyorsun. Icinde, kalbinde bir sicaklik hissediyorsun. Aglamak istiyorsun ama ne mutsuzluktan ne de mutluluktan. Boyle sarilip icine sokup, koklayip, sevgi manyagi yapmak istiyorsun cocugunu. Iste boyle garip birsey.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder